Salah Edin interview deel 2

Met ijzersterke liveshows in meer dan 40 verschillende landen is Salah een waar podium fenomeen. Toch blijft in Nederland zijn live reputatie achter bij het respect dat hij kreeg in sommige andere landen waar het publiek zijn teksten niet eens kon verstaan. Stoort Salah zich aan dit gebrek van enthousiasme vergeleken bij het publiek in andere landen?”

“Nee, ik vind het wel goed zo. Ik denk dat Nederland een heel nuchter land is waar mensen zoiets hebben van; “altijd met je voetjes op de vloer blijven staan.” Ik ben zelf ook zo een type. Dat je in Nederland vrij rond kan lopen is juist relaxed. In andere landen is dat gewoon niet mogelijk.”

“In Nederland hebben de mensen zoiets van; “Daar heb je Salah weer,” klaar.
In het buitenland willen mensen weer vaak met me op de foto, omdat ze daar de kans niet elke dag hebben. Tegelijkertijd brengt het je weer een stukje dichter bij de realiteit. Ik denk dat Nederland een land is waar alles heel goed op realiteit wordt geschat. De ene dag kun je in Parijs de held uit gaan hangen, maar in Nederland ben je weer gewoon dezelfde man.”

“Het is toch wel zo dat ik mensen, met de energie die ik uitstraal, overtuig met mijn muziek. Misschien speelt de controverse in mijn muziek een minder grote rol in andere landen. In Nederland probeer ik hetzelfde te laten zien door  een goede show te leveren en te laten zien dat het mogelijk is om crowds te rocken. Ik maak dan misschien controversiële muziek, maar dat betekent niet dat ik geen feestje kan bouwen.”

In hoeverre valt zijn Nederlandstalige performance te vergelijken met de optredens die hij gaat doen in het kader van Horr?

“Het is niet hetzelfde. Ik denk dat ik veel sterker kom in het Arabisch dan in het Nederlands. Dat komt ook omdat ik daar gewoon veel meer ervaring mee heb. Ik heb veel meer jaren getoerd met mijn Arabische muziek. Het Nederlandse was voor mij eigenlijk een heel nieuw traject, weet je? Het was de eerste keer dat ik een Nederlandstalig album uitbracht. Ik moest in een heel korte tijd mijn repertoire opzetten voor mijn Nederlandse album. Mijn Nederlandse tracks zijn meer luisternummers en mijn Arabische tracks zijn bangers.”

Het uitbrengen van een Arabisch album op deze schaal is een onbetreden pad in de internationale hiphopgeschiedenis. In hoeverre heeft Salah nog voorbeelden of richtpunten waarop hij zich kan focussen bij het uitbrengen van deze release?

“Ik heb wel enkele voorbeelden van artiesten die het al hebben gedaan, maar dat is niet op internationaal vlak. Europa is nieuw, maar in Marokko weet ik nu ondertussen wel hoe het systeem werkt, bij wie je moet zijn en waar je moet aankloppen. Ons kent ons, dat moet je daar net zo creëren als hier. Het is toch zo dat je een nieuw netwerk moet opbouwen. In alle landen waar je bent moet je jouw naam zien te vestigen. Dan moet je toch bepaalde mensen benaderen en bij bepaalde radioshows zitten.”

“Elke keer moet je ook switchen van taal. Ik doe nu met jou een interview in het Nederlands, maar net had ik een interview in het Engels en morgen in het Frans. Overmorgen doe ik bij wijze van spreke weer wat in het Arabisch. Je moet jezelf constant peilen, constant op de hoogte zijn van bepaalde dingen. Gewoon positief zijn en er helemaal voor gaan, want dit is waar je zo lang op hebt gewacht. Nu mag ik de vruchten ervan plukken.”

Hoe gaat Salah zijn toekomstige ervaringen gebruiken om andere artiesten te ondersteunen? In hoeverre kan hij deze unieke ervaringen omzetten in zakelijke mogelijkheden zoals bijvoorbeeld een platenlabel?

“Ik ben zeker bereid om mensen te tekenen, als het zover is natuurlijk. Ik vind het belangrijk om eerst af te maken waar ik zelf mee begonnen ben voordat je dingen gaat doen voor andere mensen. Het is belangrijk dat mensen niet op de tweede plaats komen, maar net zoals ik mezelf zet, op de eerste plek. Daarom is het belangrijk om eerst je eigen dingen af te ronden voordat je naar het volgende project gaat. Anders is het niet te doen.”

“Cilvaringz is daar een goed voorbeeld van. Die heeft eerst zijn eigen album uitgebracht voordat hij mij pas echt kon managen. Je ziet ook dat hij in de tussentijd niets meer heeft uitgebracht omdat hij constant met mij bezig is. Het vergt heel veel ervaring, en ook heel veel tijd, om het te doen. Ik moet wel laten zien dat ik een goede manager en bedrijfsleider ben. Ik denk dat ik dat met mijn ervaring na een tijdje wel kan. Ik ben nu ook begonnen met acteren, want ik probeer steeds meer grenzen te verleggen. Ik wil zoveel mogelijk laten zien dat er geen beperkingen zijn.

Betekent dit dat Salah, nu hij zijn grenzen aan het verleggen is, steeds minder muziek zal uitbrengen ten faveure van andere projecten?

“Nee, ik zal juist steeds meer gaan uitbrengen. Maar ik vind het wel belangrijk voor mensen om te weten dat ik geen mixtapes meer drop. Dat komt gewoon omdat ik daar niks meer in zie. De tijd van mixtapes is voorbij. Een mixtape is goed voor mensen die nog een buzz moeten creëren. Voor mensen die al established zijn is dat niet meer nodig. Die moeten officieel met een album komen met een waterdicht, onderbouwd concept. Inhoudelijk of niet, het moet goed in elkaar zitten en daar moet je mee uitkomen. Je moet laten zien dat je groeit als artiest. Het mag dan wel wat meer tijd kosten, maar het is zeker de moeite waard om daar later op terug te kijken.”

Salah is, zoals hij zelf aangeeft, naast zijn muziek steeds meer aan het focussen op een acteercarrière. Zo speelde hij al in de NPS serie Flow en was hij te zien in de speelfilm Bolletjes Blues. Wat kunnen we in de toekomst nog uit deze richting verwachten?

“Je gaat me binnenkort zien in Gangster Boy, een speelfim van Paul Ruven, waar ik een klein rolletje speel. Ze zullen mijn muziek ook gebruiken bij Coach, een nieuwe Nederlandse serie. Ze gebruiken daar mijn Arabische muziek. Verder zijn we nog aan het kijken. Er komt een nieuwe film uit in Dubai waar ze mijn muziek gebruiken. We proberen steeds meer grenzen te verleggen en nieuwe dingen te doen. Dus niet alleen Hollywood films.”

“Maar als Hollywood weer op ons pad komt zullen we kijken. Als ik weer naar L.A. ga zal ik zeker langs een paar studios gaan om wat castings te doen en mensen te ontmoeten. De mogelijkheid is er om bepaalde dingen te doen. Als je het niet doet dan weet je het niet, maar als je de mogelijkheid hebt moet je die met beide handen vastgrijpen.”

In hoeverre wordt Salah, die in Flow nog een rapper moest spelen, getypecast? Wordt hij al benaderd voor rollen die van huis uit wat verder bij hem vandaan liggen?

“Ja, absoluut. In Gangster Boy speel ik een pittig mannetje, maar in het echt ben ik best een aardige jongen. De eerste paar keer gebruiken ze je gewoon voor dat soort rollen. Maar als jij bewijst dat je daar heel goed werk kan verrichten me andere rollen en in jezelf investeert door workshops te volgen gaat het steeds verder. Het is niet zo dat we geboren sterren zijn met talent. Je hebt natuurlijk talent, maar daarnaast moet je er wel wat voor doen.

Toch kunnen we het niet laten om Salah even aan te tand te voelen omtrent zijn verhouding met de gevestigde Nederlandse media, waar zijn uiterlijk en controverses vaak meer aandacht lijken te krijgen dan zijn muzikale repertoire. Maakt hij zich er kwaad over of koestert hij die media aandacht?

“Ik heb er geen problemen mee. Voor mij duidt het op een stukje begrip, want mensen willen toch meer weten. Door je muziek hebben mensen niet altijd de gelegenheid om je beter te leren kennen. Ze zien alleen maar een bepaalde blik, visie of uiting. Door die interviews komt het wel dat ik mijn gezicht kan laten zien. Mijn ware ik, mijn ware mening. Ik gun het ook iedereen om bepaalde vragen te stellen. Want daar ben ik ook voor. Ik ben er niet voor om alleen muziek te maken en te zeggen; “ja, luister maar naar mijn album, daar staat het op.” Ik vind het zo perfect en we houden het gewoon zo.”