Postman interview

Door: Casper Knipscheer & Karst Jaarsma
Fotografie: Jasper Struyk 13-07-2010

Bookmark

Postman maakt onder zijn pseudoniem The Anonymous Mis furore als lid van de Nederlandse groep Postmen. Samen stonden ze aan de wieg van het doorbreken van Nederlandse hiphop, maar ook sinds het opbreken van de groep heeft de rapper/zanger/producer niet stil gezeten. Anno 2010 zijn we al twee solo albums verder, genoeg redenen voor State om hem tijdens de afgelopen State Awards een Lifetime Achievement Award toe te kennen.  Bovenal was het voor ons belangrijk genoeg om Postman eens aan de tand te voelen.




 


Hoe voelde het voor je om de State Lifetime Achievement Award te winnen?


Ik kreeg door die prijs bijna het idee dat het al tijd is om ermee op te houden. Haha, beetje maar hoor! Ik vond de erkenning wel tof, vooral ook omdat ik zelf het idee heb dat ik nog maar net begonnen ben. Er zijn zoveel meer dingen die ik wil doen. Als je dan ineenkeer een Lifetime Achievement Award krijgt dan eert je dat toch wel.


Er zijn ook maar weinig mensen van mijn tijd over, de hele scene heeft een switch gemaakt. Alles is veel lokaler geworden, het draait allemaal om Nederlandstalige shit tegenwoordig. Ik denk dat veel mensen de hoop hebben opgegeven om met dat Engelstalige wat te bereiken. Ik zie in ieder geval helemaal niemand van mijn tijd meer. Iedereen heeft nu kinderen en is niet meer met muziek bezig.


Je zei net al dat het Nederlandstalige de overhand heeft gekregen, wat is voor jou de reden om in het Engels te blijven rappen?


Ik had altijd al internationale ambities. Wij deden met Postmen reeds dingen internationaal, als ik in Duitsland optreed is het absoluut niet aan de orde om in het Nederlands te gaan rappen. In mijn tijd had je alleen Extince en Osdorp Posse die in het Nederlands overal ver bovenuit sprongen. Het is pas de laatste twee jaar dat ik meer dope Nederlandstalige dingen uit hoor komen. Ik vond Nederlandstalige rap in eerste instantie niet klinken.


Zijn er nu ook nog mensen in de Nederlandse scene die echt inspirerend zijn voor jou?


Ik vindt eigenlijk alles wel inspirerend. In de eerste plaats ben ik gewoon een fan van hiphop. Hiphop is in Nederland nog steeds heel jong, maar ik zie wel dat het meer volwassen geworden is. Je hebt nu hiphop dingen op tv, maar ook dit soort interviews zag je vroeger niet. Wat mij alleen nog zou inspireren is als mensen meer, los van het maken van muziek, ook de organisatie ervan zouden gaan oppakken.


Er moeten managementbureaus ontstaan, boekingen moeten professioneler en dat soort dingen zou ik graag naar een next level zien verschuiven. Bij die Buitenwesten tour bijvoorbeeld snap ik niet waarom dat niet afgesloten is in de Heineken Music Hall. Dat ding was zeker uitverkocht.


Dat soort dingen zouden me meer inspireren, maar voor de rest wordt ik momenteel erg geïnspireerd door de Nederlandse kids. Soms hoor ik een Donis, Kempi of Winne wat droppen en dat zijn vaak hele toffe dingen.


Ik hoorde dat je nog wel eens met E-Life hangt, kunnen we vanuit zijn kant nog dingen verwachten?


Ik denk niet dat er vanuit zijn kant nog wat aan zit te komen. Hij gaat niks meer doen. Sinds die enorme ruzie met de Gunmen heeft hij een soort afkeer van dingen uitbrengen gekregen. De ‘All Gone’  beat van het ‘Green’ album heeft bijvoorbeeld heel lang bij hem gelegen. Toen hij er niks mee deed heb ik hem maar weer teruggepakt.


Rotterdam is tegenwoordig best wel weer een hiphop stad, het tweede Zwolle worden jullie al genoemd. Heb je geen zin om een click met moderne MC’s op te zetten?


Met MC’s niet, mannen onder elkaar levert altijd rotzooi op. Ego’s die crashen, de een is weer jaloers op de ander en ik hang dus liever met de dames tegenwoordig. Ik doe bijvoorbeeld wel dingen met Alyssa Wooter en Yootha. Uiteraard doe ik daarnaast ook nog shit met andere MC’s, maar clicks vormen daar begin  ik niet meer aan.
 

 


Heb je ook ooit het idee gehad om zelf een label op te zetten?


Ja, ik heb Social Life. Die plaat die ik net heb uitgebracht (Postman, red.) die is in samenwerking met Social Life en Pias uitgebracht. In de toekomst wil ik sowieso nog veel meer met Social Life gaan doen.


Als ik Social Life verder uitbouw dan let ik niet zozeer op de kwaliteiten van de MC’s, maar veel meer op de attitude. Ik wil mensen die hard werken en dankbaar zijn. Ik ben ook vaak mensen tegen gekomen die vinden dat jij hen juist dankbaar moet zijn, maar ik ben van mening dat respect van twee kanten moet komen.


Ga je dat ding alleen op Nederland focussen?


Nee, ook internationaal. Met deze tour ga ik straks ook weer naar Engeland, Duitsland en Scandinavië. Nederland is gewoon  de thuisbasis, maar ik probeer zeker de link met het buitenland te leggen.


Is het voor jou als Nederlandse MC lastig om in het buitenland aan de slag te gaan?


Nee man, ik deed laatst voor de eerste keer in mijn leven een toertje door New York en dat was gewoon flex. Voor ons, hier in Nederland, ligt de lat om in New York dingen te doen heel erg hoog en natuurlijk had ik ook even last van de zenuwen toen ik daar stond. We deden echter gewoon ons ding en kregen respect. Daar is het nog steeds zo dat MC’s altijd met back up optreden en het was voor die kids daar best wel verrassend dat ik dat niet had. Je kan prima dingen doen in de States, maar dan moet je daar wel gewoon zijn. Vanuit Nederland lukt het je niet.


In welke landen ben je naast Nederland en Amerika nog meer actief?


Ik ga een paar dingen in Engeland doen, bij North Sea Jazz hebben we connecties gelegd met mensen uit Engeland. Na Amerika is dat toch wel de grootste muziekmarkt, ik ben in Duitsland geweest en dat heeft veel meer zijn eigen ding. Als je daar komt dan krijg je te horen dat ze bij Nederland geen andere connectie hebben dan hooligans en house. Ze zijn zeker wel down na een show, maar er is geen connectie met de Nederlandse shit. Ik hoop dat Engeland een soort opening naar de rest van de wereld wordt.


Dat was ook de reden dat ik naar de States gegaan ben. Als ik met een Amerikaanse release bij de Duitsers of Fransen aankom dan gaan de deuren gewoon gemakkelijker open. Het Nederlands zijn is in het buitenland eigenlijk een soort van vloek. Je wordt niet zo snel serieus genomen.


Wat vindt je van andere Nederlandse acts als Pete Philly & Perquisite die het in het buitenland ook heel goed doen?


Ik vind het heel jammer dat ze opgebroken zijn. Het liefste had ik hen nog even gebeld om te zeggen dat ze niet uit elkaar moeten gaan. Zij hebben iets moois neergezet en dat is nu over. Voor Perquisite is het niet zo erg, hij maakt de sound en kan nu met genoeg anderen samen werken. 

 


Jij bent met Postmen ook gestopt op het punt dat jullie internationaal heel groot zouden worden, waarom was dat toen ook alweer gebeurt?


We ging uit elkaar toen we een jaar of 25/26 waren. Dat was precies zo’n moment dat je in je early midlife komt. Je hebt een vrouw, kinderen en moet serieus met geld omgaan. Je belandt dan op een punt dat je jezelf moet gaan afvragen waar je naar toe wilt. We zijn ook heel stilletjes uit elkaar gegaan, dat was niet uit onvrede maar ik denk dat, achteraf bezien, ons succes gewoon te groot was. We waren ook maar kids! We hadden geen idee wat we deden, we vonden het gewoon dope om muziek te maken.


Als ik er nu over nadenk dan vind ik het heel jammer dat we uit elkaar gegaan zijn. We waren met mensen over de hele wereld in contact, ‘Crisis’ werd op fucking Jamaica gedraaid! We hadden een goede chemistry en alles wat ik nu heb is gewoon aan die tijd te danken.


Is er nog een kans dat je met Shyrock gaat samenwerken in de toekomst?


Ja natuurlijk, waarom niet? Het is niet zo dat er een fight tussen ons is. Ik sprak hem onlangs nog en we zijn gewoon cool met elkaar.


Vindt je het vervelend als mensen het maar blijven vragen?


Nee, dat vindt ik niet vervelend. Dankzij Postmen hebben mensen ons leren kennen en ik kan moeilijk de basis van mijn roots gaan verloochenen door het er niet meer over te willen hebben. Er is geen negatieve shit tussen ons, ik ben ook nog steeds trots op die tijd. Het eerste wat je bij mij thuis ziet is die LP die op de gang hangt. Ook niet eens een gouden versie, ik heb gewoon de normale editie daar hangen.


Jullie zijn de eerste Nederlandse hiphop groep die goud behaalt heeft met zijn plaat, daarna heeft het heel lang geduurd voordat een hiphop act dit jullie nadeed. Denk je dat het tegenwoordig überhaupt nog mogelijk is om goud te halen met een hip hop plaat?


Het doet er niet meer toe, zelfs in de top40 geeft niemand erom of je platinum of goud gegaan bent. 101 barz haalt gewoon een miljoen views! Dat soort dingen zijn tegenwoordig veel meer een issue. Het is nu ook aan de nieuwe generatie om die dingen naar een hoger level te tillen. Als mensen het niet naar een niveau kunnen brengen dat de Heineken Music Hall gevuld wordt dan zal hiphop in Nederland nooit meer worden dan een hobby. Het zal dan gewoon een tof ding voor de jeugd blijven terwijl het zoveel meer kan zijn.


Hoe kunnen mensen dat beter gaan supporten?


Heel veel mensen vallen supersnel voor grote platenmaatschappijen, wat vaak betekend dat je wel bekend wordt maar niet veel gaat verdienen. Steun gewoon andere labels, druk je eigen shirts en probeer simpelweg meer zelf te doen. U-Niq zei laatst nog tegen mij dat ik eigenlijk de Zware Jongens zou moeten gaan joinen. Het zijn inderdaad dit soort bewegingen die ik zo graag wat meer zou willen zien. Noah’s Ark is ook heel goed bezig. Soms heb je even zware tijden, maar als je Noah’s Ark tegenwoordig noemt weet elke hiphop fan waar je het over hebt. De giants worden steeds kleiner en nieuwe gasten kunnen tegenwoordig dus veel beter bij die kleinere dingen aankloppen.


Jij hebt met je live band een goede live show, is dat essentieel voor jou?


Die muziekindustrie is nu eenmaal een pop en rock gerichte wereld. Als je dan als hiphop artiest met een DJ op het festival staat dan werkt het niet. Kanye West zei het toen zelf op Rock Werchter, daar kan je niet aankomen met enkel een DJ! Sean Paul stond na hem en toen had Kanye echt zoiets van; damn! Sean Paul had al die dansers en een hele show in plaats van enkel een DJ. Mensen die naar een festival gaan die zijn niet per definitie hiphop fan en dan moet je wel iets van gitaren hebben. Je hoeft je stijl er niet op aan te passen, ik experimenteer ook gewoon met mijn ding.


Ben je van plan dit jaar nog wat festivals te gaan doen?


Ja, ik was er wel mee bezig. Het nadeel is alleen dat mensen slechte ervaringen hebben met het hele urban gebeuren, mensen zeggen dan dat de Black Eyed Peas hen teleurgesteld hebben en dat ze niet heel warm lopen voor weer een hip hop act. We hebben ook heel wat urban festivals gehad hier in Nederland en er komt nooit iemand. Dat is jammer. Mensen kijken simpelweg naar de feiten en urban verkoopt niet.


Je sound is de laatste jaren best wel veranderd, hoe werkt dat bij jou?


De basis blijft gewoon hiphop. Ik zoek een sound op die mij inspireert en daar werk ik dan vanuit. Ik begin nooit met honderd akkoorden, ik heb altijd iets van drie akkoorden waar ik een emotie bij heb. Rond die basis bouw ik mijn muziek steeds verder uit. Deze plaat (Postman, red.) klinkt weer heel anders dan mijn volgende plaat gaat klinken.


Ik laat ook weleens tijdens live shows het verschil horen tussen de eerste opzet van het nummer en hoe ik het uiteindelijk op plaat gezet heb. Bij de creatie van een reggae/hiphop beat ben ik als een vis in het water en dat is nu dus ook heel gemakkelijk voor mij. Ik wil mezelf echter wel blijven uitdagen en daarom vernieuw ik het ook steeds. Nu hoor je wel dat mensen me vragen waarom ik zoveel rockachtige dingen erop heb staan, maar ik deed al lang rock. Ook op ‘Revival’ stonden enkele rock nummers. Ik doe gewoon rock omdat ik rock tof vindt.


Ik probeer rondweg shit te doen die ik zelf tof vind. Mijn nieuwe sound wordt weer een mix van de Postmen sound met wat electro. Niet overdreven, maar soms wat op de achtergrond. Hier en daar heb ik een synthesizer melodietje dat een nummer net even dat beetje extra geeft. Ik zou ook gewoon een Frans Bauer nummer eruit kunnen knallen. Dat is easy voor mij. Het is muziek met passie maken wat ik tof vindt.


Je hebt vast nog wel wat plannen in je hoofd zitten, wat kunnen we in de toekomst van je verwachten?


Er komt sowieso een nieuwe LP aan. Daarnaast werk ik hard aan mijn dames, Alisah en Yootah. Zij zijn nu mee op tour met de Postman show. Alisah haar rol wordt ook steeds groter. Verder wil ik nog een mixtape doen met gasten die ik tof vind, ik wil graag met wat nieuwe Nederlandse producers werken en dat is ook een  beetje mijn main focus op dit moment. Ik plan echter nooit te ver vooruit, want ik kan morgen ook alweer hele andere ideeën hebben. Als ik morgen zin heb in zon dan kan ik zo naar Nieuw Zeeland verhuizen. Dat is hoe ik leef.

 






HITSQUAD special: DJ Scratch interview HITSQUAD special: DJ Scratch i...
Door: Karst Jaarsma
Fotografie: Stijn Coppens & Joris Kalma 04-09-2010
Fotoverslag M.O.P op Drumparktroon Fotoverslag M.O.P op Drumparkt...
Door: HOHH
Fotografie: Joris Kalma 28-08-2010
HITSQUAD Special: PMD/Parish Smith Interview HITSQUAD Special: PMD/Parish S...
Door: Marius Huizing
Fotografie: Jasper Suyk & Joris Kalma 11-08-2010
HITSQUAD Special: Dre (Das EFX) Interview HITSQUAD Special: Dre (Das EFX...
Door: Karst Jaarsma
Fotografie: Jasper Suyk 07-08-2010
Fotoverslag: The Opposites in Belgie! Fotoverslag: The Opposites in ...
Door: HOHH
Fotografie: Stijn Coppens 04-08-2010
Fotoverslag: Wu-Tang Clan in Paradiso part 2 Fotoverslag: Wu-Tang Clan in P...
Door: HOHH
Fotografie: Stijn Coppens 31-07-2010
Fotoverslag: Wu-Tang Clan in Paradiso part 1 Fotoverslag: Wu-Tang Clan in P...
Door: HOHH
Fotografie: Stijn Coppens 28-07-2010
HITSQUAD Special: Skoob (Das EFX) interview HITSQUAD Special: Skoob (Das E...
Door: Karst Jaarsma
Fotografie: Jasper Struyk 28-07-2010
Fotoverslag Everlast Fotoverslag Everlast...
Door: HOHH
Fotografie: Markus Ursepuny 22-07-2010
Fotoverslag: Brother Ali in de Melkweg Fotoverslag: Brother Ali in de...
Door: HOHH
Fotografie: Chris Dijksterhuis 16-07-2010
HOHH TV: E-40 Interview
E-40 kun je op veel manieren aankondigen. Rapper E-40 is de meest gangbare aankondiging, maar ook aankondigingen als Acteur E-40, Auteur E-40, Restauranthouder E-40 of Labelbaas E-40 gaan op. De rapper uit de Bay Area is namelijk allang geen rapper meer, E-40 is een ondernemer. Hij maakte ongeveer 13 albums, acteerde in films als 3 Strikes en schreef het boek E-40’s Book of slang. Ergens in zijn drukke leven vond hij tijd om House Of Hip Hop te woord staan op de Dam in Amsterdam.



HOHH TV: Pete Rock & CL Smooth
De meeste mensen op de aardkloot denken bij het woord TROY aan Brad Pitt als Achilles. Echte Hip-Hop heads denken bij TROY echter aan heel iets anders. Ze denken aan 1 van de meest dope tracks in de Hip-Hop geschiedenis. TROY staat voor They Reminisce Over You en is een classic van Pete Rock en CL Smooth. Het duo was vooral actief in het begin van de jaren 90 en maakte classic albums als Mecca & The Soul Brother en The Main Ingredient. Na deze albums gingen ze hun eigen weg en onlangs stonden ze weer samen in Nederland op de planken. House Of Hip Hop kreeg de kans met ze te spreken in hun kleedkamer waar het erg donker en dus grimey was. Check het hier gewoon!

DJ Scratch kennen we allemaal natuurlijk als de vaste EPMD DJ. Daarnaast maakte hij ook furore als producer voor onder andere Busta Rhymes, DMX en 50 Cent. Recent werd DJ Scratch door rapper DMC gekroond tot DJ Jam Master Scratch. Deze verwijzing naar de overleden Jam Master Jay is natuurlijk het grootste compliment dat je een hiphop DJ kan geven. In het kader van de Hitsquad special spraken we onlangs met hem.

...

House of HipHop Nieuwsbrief
Email
Bevestig uw emailadres
 Afmelden